 Hepsi bir şaheserdi
Gelecekte torunlarına bir isim ve gelecek
bırakmak zorundaydılar.
II. ABDÜLHAMİT in Tahttan düştüğü yıllarda
GEYCEK Köyünün gülcamal cömati hiç çimonto olmayan kerpiç evlerde tenekeden çörtenler
topraktan badanalar keçi tüyünden minderler.
Düğünlerde muhabbet için KASIM KAĞ IN
Odada toplanırlardı .
Bezir çırası Ağır ağır yanarken kapı çalındı
Hocanın Ahmedi buyur ettiler .Koynundan bir
kitap çıkardı HAZRETİ ALİ NİN Kitabıydı
Köşede Osman Çavuş yanında Hacı Abdulla
Afacanın Osman. Gençliğin, zamanını yavaş yavaş
öğüten değirmen misali muhabbeti başlamıştı.
İçeri yeni girenlerden Abidin Hoca, Topal Duran
Okuma yazma bilen Sadığın Sait yanında Ali Çavuş,Horoz Memet ALİ ,Savranoğlu ,Balak, Durmuş Ali
Hürşit o ara içeri girdi yanında
Haciybin hacı,Cohu,Ağaçkıç,Yusubun Ahmet
Kapı çalındı baktılar Ali Bağ yanında Cıdık
Memet ve Cıllığın Devriş üstü nohutlu hedik getirmişlerdi.Aşık Hasan hediği okşar gibi siniye serdi.
Civar köylerden gelenlerde hediğin büyüsüne kapıldılar
EN yaşlı olan Apıh İsmail Törensel bir kaç söz söyledi
Sesinin buğusundan su içmeye giden atlar
parlamıştı.
Her nesil kendi kaderini yaşar
ve sadece kızarmış o gözlerden
kararmış bir şeyler kalır
|
