www.GEYCEK.org

SYN ÇÖKELEKCİ BEY KİM OLDUĞUNU BİLMİYOM AMA YİNEDE BİZLERİ BİLEN BİR DOSTSUN DUR BİRAZ KENDİNDEN SÖZ EDERSEN TANIRIZ GÜZEL YAZILARINI BEKLİYOK EN AZINDAN YAŞIN KAÇ KAÇ NO AYAKKABI GİYON TERLİKMİ TAKIYON YOKSA ŞAPKAMI VUCUT ÖLÇÜLERİN NE SLM ÇETO

Aynı kaderi paylaştılar. ÜÇ küzenler.BİRİNİN Yaşı on altı .ADI .H .İbrahim BABA ADI.CELİL .Diğeri 17 YAŞINDA ADI MEMET ÇAVUŞ BABA ADI APIH .ÖBÜR KÜZENSE 18 YAŞINDA ALİ OĞLU VELİ ÇAVUŞ .Seferbirlikte asker oldular.Çantalarında bir aylık yiyeceklerini t aşıyorlardı.400 gr un 2.300gr düğür 1.50 gr soğan .ÇOK GENÇTİLER VEDE GEYCEKLİYDİLER HİÇ BİRİ ÇANAKKALEDE DÖNMEDİLER.VATAN İÇİNDE KAYBOLUP GİTTİLER BU KUZENLERİN POSTALLARINA KURBAN OLAYIM. RUHLARI ŞAD OLSUN SELAM ÇETO

Göçmeseydik Kendimizden verecektik bu köye GÖNLÜMÜZDEN VERECEKTİK ÖMRÜMÜZDEN VERECEKTİK Bir davulun sesinde el verip ATEŞ yakıp sinsine duracaktık bu köyde HA BABAM HA OLMADI BAŞTAN Kimin için bu köy için BİZE DAİR NE VARSA O KÖYDE GÖZLERİNE KURBAN OLDUĞUM O KÖY BIRAKIP BU KÖYÜ KENDİ KADERİNE GÖÇMESEYDİK SOHU DÜVENLERİ SAP GETİRENLERİ DÜVEN SÜRENLERİ AĞ GÖL YOLUNDA AT YARIŞTIRANLARI TANDIRDA EKMEK YAPANLARI BİLYE OYNAYANLARI ÖZLEDİK BE YOLDAŞ GÖÇMESEYDİK

ESKİ OYUNLAR

KAZIK TURASI DÜĞÜNLERDE OYNANIR. İkişer kişilik iki guruptan oluşur.davul kesi bağlarını çalar iki kişiyi kazıkta on metre urganla yere örklerler .Diğer gurutaki iki kişi onlara kayışla vurmaya çalışırlar eğer biri yakalanırsa ipe onlar bağlanır diğer kişiler onlara vurur .selam ceto

Bir okuyucum, bana sen istenilen her şeye yazıyorsun. Neden Atalarımızın kahramanlıklarına savaşlara, yazmıyorsun, dedi. Bende düşündüm ve bu şiirlerime Zafer Bayramı ile başlamak istedim. Umarım beğenerek okursunuz.,
Zafer Bayramı
Bayrağına akmış akan her kanı,
Vatanına feda olmuş her canı,
Dünyaya duyulmuş Türklerin şanı,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Demişler sancağım başında tacım,
Geriye dönmek yok ileriye hücum,
Cephane taşımış anamla bacım,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Şehit olmak demiş şerefim - şanım,
Feda olsun vatana akan her kanım,
Parola; Ya istiklal yada hep ölüm,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Önderimiz olmuş Mustafa paşa,
Destanlar yazmış dağlara taşa,
Düşman bile şaşmış bu olmaz işe,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Her askere düşmüş koca bir alay,
Bir Türk vatanını verir mi kolay?
İmkansızı başarmış olmuş bir olay,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Sağ kalanlar almış Şeyitimin öcünü,
Tüm dünya görmüş Türk’ün gücünü,
Sürmüşler vatandan haçlı PİÇİNİ,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Düşmanı imanla yere sermişiz,
Nice dost nice düşman görmüşüz,
Gökteki yıldız kadar şehit vermişiz,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Hep kucak açmışız dostça gelene,
Bir balyoz olmuşuz düşman bile,
Ne Mutlu Türk’üm deyip şehit ölene,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Görülmemiş Türk gibi iman edenler,
Allah Allah deyip cenge gidenler,
Şehit olmuş on beşlik taze fidanlar,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Öpmemiş atam harçlı elini,
İşgale gelenin kesmiş yolunu,
Denize dökmüşler kafir dölünü,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Dünya’ya tarih böyle yazılmış,
Beyinlere Türk’ün ismi kazılmış,
O günden bu güne baş dik gezilmiş,
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Aşık DERVİŞ yazar gerçeği görmüş,
Türk’ü tanımayanlar her halde körmüş,
Bu vatan uğruna yüz binler ölmüş
Kutlu olsun Türkün Zafer Bayramı.

Okuyucumuz bir şeyleri çok kahırlı konuştu ve bir şeyler anlattı. Bende anlattıklarına karşılık bir şiir yazdım.
Müftülere Sor
Bir sözle bozulur hayır olan işler,
Yıkılır dünyalar hayaller düşler,
Her sözün not alınır melekler pisler,
Eğer bilmiyorsan imamlara sor.

Açılacak herkese kabrin gezesi,
Girecektir mutlaka genci kocası,
İftira cezasını bilir müftü hocası,
Eğer bilmiyorsan müftülere sor.

Görmedin mertliğini özünü,
Kadere bağlama çirkin sözünü,
Geç olmadan çevir hakka yüzünü,
Tövbeyi bilmiyorsan bilenlere sor

Yok bu yoksam sende din ile iman,
Ne dersin mahşere vardığın zaman,
Fayda etmez o zaman pişmanlık aman,
Eğer bilmiyorsan bilenlere sor.

Şüpe duydum şerbetinde suyunda,
Tövbe edip vazgeç kötü huyunda,
Senin gibisi çıkmaz benim köyümde,
Eğer bilmiyorsan bilenlere sor.

Sen de bilirsin ki sözlerin yalan,
Hiç fayda gelir mi şeytandan gelen,
Suçunun cezasını vardır bir bilen,
Eğer bilmiyorsan bilenlere sor.

İslamdır ışığımız nurlu şanımız,
Çıkarsın doğru yolda kalsın,
Şeytan değil melekler olmalıdır kılavuz,
Eğer bilmiyorsan bilenlere sor.

Tövbe edip fakire bir sadaka ver,
Secde et mevlamın nurlu yoluna gel,
Dünya yalan dünya göz açıp ta gör,
Eğer görmediysen görenlere sor.

Mevlâm yakın eder bir gün ırağı,
Bilmez misin cennetteki Burağı,
Cehennemdir yalancının bir tek durağı,
Eğer bilmiyorsan bilenlere sor.

Fayda gelmez şeytanların pirinden,
Hesabını verirsin mahşer yerinden,
Cayır cayır yanarsın ateşlerin korundan,
Eğer bilmiyorsan bilenlere sor.

Hiç kimsenin gururuyla oynama,
Gerçek dostu kendine düşman eyleme,
Şeytana uyupta yalan söyleme,
Allah adamı yakar yananlara sor.

Aşık DERVİŞ derki görmem o zâtı,
Utanmadan iftira atması kötü,
Herkese gelecektir azrail atı,
Eğer binmediysen binenlere sor.

Gelin kızımız Rabia Yurt dışına hereket etmeden önce Annesi - Babası - Kardeşi ile vedalaşırken çok duygusal anlar yaşandı. Gözleri dolan gelin kızımız Rabia bana dönerek abi bir şiirde bana yazar mısın dedi. Bende bu şiirimi yazdım.

Nasıl gideyim
Ağlarsın diye varmam yanına,
Babam diyip giremiyom koluna,
Güle güle git de pembe gülüne,
Sen üzgün dururken nasıl giderim.

Göz yaşınız dağı - taşı eritir,
Efkâr basar yüreğimi çürütür,
Bir güler yüzünüz beni yürütür,
Siz üzgün dururken nasıl giderim.

Konuştukça titrer kısılır sesim,
Beni ağlatmayın bozulur süsüm,
Gurbete gönderen kadere küsüm,
Siz ağlarsanız nasıl giderim.

Uzat da öpeyim anam elini,
Sarılda boynuma kokla gülünü,
Kaderimmiş oldum gurbet gelini,
Sizleri bırakıp nasıl giderim.

Ne ekmek isterim ne su ne azık,
Gurbete giderim moralim bozuk,
ALLAH’ın aşkına demeyin yazık,
Atamı bırakıp nasıl giderim.

Gurbet ölüm gelir bana bir nevi,
Ayrılık ağlatır yıkar bir devi,
Boyunlar büküldü sanki yas evi,
Hasretlik yakıyor nasıl giderim.

Tebessüm kalmadı bu gün yüzümde,
Burukluk başladı her bir sözümde,
Vatanım - Bayrağım tüter gözümde,
Bu Cennet Vatandan nasıl giderim.

Vatanım TÜRKİYE Kırşehir ilim,
Gurbette sizleri zikreter dilim,
Sizden ayrı kalmak vallahi ölüm,
Siz üzgün dururken nasıl giderim.

Sevgidir dünyanın serveti pulu,
Rabbim sen esirge seven her kulu,
Ayrılık saati gözler hep sulu,
Sizler ağlarken nasıl giderim.

Babam bilir derdim ben hep işini,
Niye verdim diye döver döşünü,
Ağlarsa düşürür takma dişini,
Gözleri dolu iken nasıl giderim.

Bu son günüm eğildi başım,
Boğazıma düğümlendi yediğim aşım,
Yüreğime akar gardaş göz yaşın,
Sen ağlarken ben nasıl giderim.

Ben gurbete gelin oldum olalı,
Olmadı hiç iki elim kınalı,
Yetim gibiyim ben analı babalı,
Sizleri bırakıp nasıl giderim.

Burda kalmak bana sanki hayal düş,
Ev bark gurbet elde viyana da iş,
Hakim ol kendine ağlama rabiş,
İçim kan ağlarken nasıl giderim.

Yüzünüz gülsünde bende gideyim,
Hoşça kalın diyip veda edeyim,
Hüzünlü durmayın yanar yüreğim,
Siz üzgün dururken nasıl giderim.

Arabam çalıştı viyana yönü,
Ayrılık zamanı ter bastı beni,
Biricik yiğenim öperim seni,
Sen el sallamazsan nasıl giderim.

Aşık DERVİŞ yazar oturur ağlar,
Bir off çekse yıkılır karşı ki dağlar,
Sevgisiz kalmıştır dünyayı neyler,
Bir mefasız için nasıl giderim.

Bir okuyucumuz yıllardır birisinin maddî ve manevî kanını adeta bir sülük gibi emdiğini anlatan okuyucumuz anlattıklarına göre kendisine bir şiir yazmamı rica etti. Bende bu sülük ve tüm sülüklere hitaben bu şiirimi yazdım.
Umarım okuyucumuzun istediği nitelikte bir şiir olmuştu.

Sülük

Elin malı ona afat görünür,
Çalmak için kırk kılıfa bürünür,
Dilerim Mevlâm’dan inler sürünür,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Ne üzümü ayırır nede ışkını,
Ne poza ayırır nede dışkını,
Ne olursa yiyor fırsat düşkünü,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Lânet ediyorum tanıdığım güne,
Yapıştı bırakmaz sanki bir kene,
İmrenir oldum bu günden düne,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Çaldı emeğimi bütün çabamı,
Düşman etti ocağımı yuvamı,
Zehir zıkkım etti yayla ovamı,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Hiç kötülük etmedim düşmana dosta,
Hep kötü haberle geliyor posta,
Anladım ki o bir ruhen hasta,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Soldu bahçemde fidanım gülüm,
Derde düştüm titrer ayağım elim,
Saymadım kaç yıldır çektirir zulüm,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Düşündüm kimden intizar aldım,
Ellerim bağlandı hep naçar kaldım,
Bir kuru ekmeğe ben muhtaç kaldım,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Bilmez eşi - dostu bilmez hatırı,
Elinde düşürmez koca satırı,
Yüklesen götürür seksen katırı,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

İnsana benziyor bakınca kılık,
Emiyor kanımı hep ılık ılık,
Bir nefes verip de aldırmaz soluk,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

İçimde yara sanki çıban - ur,
Yıllardır taşırım sırtımda kambur,
Şeytan bağzen diyor acımadan vur,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

İyilikten kopmuş kötülüğe karışmış,
Can yakmada şeytan ile yarışmış,
Vampir gibi kan emmeye alışmış,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Aşık DERVİŞ derki ben yazdım seni,
Ellerim titredi ter bastı beni,
Yeni av mı buldun kanları yeni,
Hep kanımı emdi emiyor sülük.

Bir okuyucumuz büyük ümitlerle yapmış olduğu evliliğini ve mutluluk hayalini ana diye sahip çıktığı kayın validesi tarafından yıkıldığını anlatan okuyucumuz ana dediğim kadın benim yuvamı dağıttı. Yuva dağıtanın bu dünyada ve ahirette de yeri olmadığını söyleyen okuyucumuz anlattıklarına istinaden benden bir şiir yazmamı istedi.

Yılan
Yoktur bir çobanın yok tur güdenin,
Varmıydı benim gibi hürmet edenin,
Yuvamı yıktın kırık bedenim,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Kükresem yıkılır sıralı dağlar,
Dostlarım bırakmaz yolumu bağlar,
Yavrumu özledim içim kan ağlar,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Hormu gördün benim gibi fakiri,
El açıp da etseydin şükürü,
Senin yerin cehennemim çukuru,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Hile var amel inde düşünde,
Sen yürürsü şeytan gelir peşinde,
Beni dünyaya küstürdü otuz yaşında,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Medet umulur mu şeytanın pirinden?
Kim olsa aynı düşünür benim yerimden,
Yanacaksın birgün cehennemin korundan,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

İnsan değerini kendi yitirir,
Sırtına ameline yükler götürür,
Kızının ocağına eller oturur,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Haklıyım ben sana sitem etmeye,
Tövbeliyim seninle yola gitmeye,
Nasıl gireceksin kâbire yatmaya,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Anam dedim ellerine sarıldım,
Yıkıldı ocağım can evimden vuruldum,
Gönül koydum gül yüzlüme darıldım,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Neydi senin beklentin neydi dileğin,
Belli değil pusulan düzün döleğin,
Her iki omuzun da şeytan meleğin,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Bir ana yavrusuna böyle mi eder ?
Bir yuvayı yıkarda çekmez mi keder,
Torunun yarın sana intikam güder,
Sen ana değilsin yılansın yılan.

Geycekli derki yuvan bozulmuş,
Kazma deymiş temellerin kazılmış,
Sizin yazdığınızda böyle yazılmış,
Bir ana değiliş yılanmış yılan.

Aşık DERVİŞ derki şeytan ustası,
Hiç doğru sözü yok yalan postası,
İnancınız olsun ki bir ruh hastası,
Bir ana değilmiş yılanmış yılan.

Bir okuyucumuzun 3 oğlu 1 kızı varmış. Erkek çocukları babalarına bakmamış. Kız çocuğu ise Yurt dışında evlidir. Okuyucumuz şu an huzur evinde kalmaktadır. Kızı ise babasının huzur evinde olduğunu bilmez. Okuyucumuz dertlerini anlatıp bir şiir yazmamı istedi. Yazmış olduğum şiiri de vermiş olduğu kızının adresine göndermemi rica etti.

Kızım
Tüm dünyam yıkıldı kaldım batakta,
Suyu çıktı yatamadım yatakta,
Gezdim fırtınada kışın sokakta,
İçimde ki yangın sönmedi kızım.

Gitme diyemedi ardımdan baktı,
Hele bir sözü var yürekten yaktı,
Ne kadar dert varsa içime aktı,
Gözümde damla yaş kalmadı kızım.

Kimse kapatamaz açık yaramı,
Bir kenara koydum kefen paramı,
Oturup da bekliyorum sıramı,
Azrailden haber beklerim kızım.

Sana gelsem bulamazdım izini,
Gel son kez göreyim melek yüzünü,
Söndür içimdeki yanan közünü,
Cehennem korunda yanarım kızım.

Vadem yaklaşıyor gönül eylerim,
Hani nerede efelerim beylerim,
Başımı yastığa koysam ağlarım,
Yüzüme hiç güneş doğmuyor kızım.

İtilip kakıldım komşular gördü,
Anan yaşamdı kahrından öldü,
Baban bir yuvasız kuşlara döndü,
Sığınacak yuvam kalmadı kızım.

Sen üzülme diye senden sakladım,
Omuzuma dert yükünü yüklerim,
Ecel gelsin diye her gün bekledim,
Vade yetmeyince gelmiyor kızım.

Kilitledim doğduğunuz ocağı,
Devlet baba açtı bana kucağı,
Bulamadım yuvamdaki sıcağı,
Kimse bana babam demedi kızım.

Utanır olmuştum gelen yardımdan,
Duysan gelirmiydin koşup ardımdan,
Ben utanır oldum kendi derdimden,
Kimseye derdimi demedim kızım.

Kurbanlar olurdum hepsinin boyuna,
Kimlere çekmişler kimin soyuna,
Ölünce defnedin kendi köyüme,
Hiç biri kabrime gelmesin kızım.

Sende hiç birine küsme darılma,
Ben ölünce tabutuma sarılma,
Son isteğim için bana darılma,
Beni hep kimsesiz bilirler kızım.

Aşık DERVİŞ yazar kalemi kazık,
Üzülüp kahrolur ağlıyor yazık,
Üç tane abin var kanları bozuk,
Sen bari babana sahip çık kızım.